1367 در ويتربو درگذشت؛ جسدش را به طليطله بردند و در كليساي جامع آنجا برايش بناي يادبودي ساخته شد.
آلبرنث كالج اسپانيايي بولونيا را تأسيس كرد.
بارتُلوس
بارتُلو دا ساسُفِراتو (1314ـ1375). حقوقدان ايتاليايي؛ يكي از بزرگترين حقوقدانان سدههاي ميانه. در سال 1314 در ساسُفِراتو، واقع در دشتهاي آنكونا زاده شد. در سال 1327 در پروجا نزد چينو دا پيستويا، سپس، در بولونيا تحصيل كرد و در سال 1334 از بولونيا درجهٴ دكتري گرفت؛ مشاور قضايي در تُدي و پيزا و از سال 1343 به بعد، استاد مدرسهٴ پروجا بود، كه در سال1357 در همانجا از دنيا رفت. در كليساي سان فرانچسكوي پروجا بناي يادبود زيبايي برايش ساخته شده است.
او از سال 1343 به بعد، در مدرسهٴ حقوق پروجا به تدريس حقوق مدني پرداخت و اين مدرسه تحتتأثير او بهصورت رقيبي براي مدرسهٴ حقوق بولونيا درآمد. شرحي بر مجموعه قوانين يوستينيان نوشت و رسالههاي متعددي در مسائل حقوقي تأليف كرد. با توجه به كوتاهي عمرش، فعاليت ادبي او خارقالعاده بود. نبوغ او خيلي زود مورد شناسايي قرار گرفت. و او را بهعنوان احياگر آكورسيو شناختند. وي شيوهٴ جدلي اُدوفرِدو شاگرد آكورسيو را توسعه داد و نبوغش را تقريباً در همهٴ مسائل حقوقي عصر خويش، به كار گرفت.
وينو گرادف گفته:
((وي مفاهيم رومي حاكميت مردم بهعنوان منشأ قدرت، نقش اجبار در وضع قوانين، نمايندگي سياسي و قضايي امپراتور و امثال آنها را اقتباس كرد و توسعه داد.))
تفسيرهاي او در اين موضوعات مبناي قوانين عمومي اروپاي مركزي شد و جالب است كه استادان حقوق رومي در آلمان آموزشهاي او را بر مجموعهقوانين يوستينيان ترجيح دادند. عناصر جديد در آموزشهاي بارتُلوس آن آموزشها را در سدهٴ پانزدهم، براي حل بسياري از مسائل حقوقي در آلمان مقبول ساخت. آلمانيها حقوق رومي را بهصورت ايتاليايي آن اقتباس كردند و اين حك و اصلاح تا حدود زيادي علت سهولت نسبي اقتباس آن را معلوم ميسازد.
تأثير او تا سدهٴ هفدهم، نهتنها در ايتاليا و آلمان، بلكه در هرجا كه حقوق رومي راه يافته بود، محسوس بود.
بالدو
بالدو دِلي اوبالدي. حقوقدان ايتاليايي؛ شايد بزرگترين حقوقدان عصر خويش، بعد از بارتُلو (وفات: 1400).